Thomas A. Kempis

Nieuw-West is aangelegd volgens het Algemeen Uitbreidingsplan van Jakoba Mulder en Cornelis van Eesteren uit 1934, met als credo: licht, lucht en ruimte. Open bouwblokken, ruim groen ertussen, daglicht van meerdere zijden: een stedenbouwkundig plan dat de westelijke tuinsteden tot op de dag van vandaag bepaalt. Thomas A. Kempis staat midden in dat plan en voegt er een nieuw hoofdstuk aan toe. Waar het AUP die idealen in de breedte zocht, vertaalt het complex ze naar de hoogte. Het staat niet aan een rand maar midden in de buurt, en is daarom alzijdig ontworpen: geen voor- of achterkant, maar naar alle zijden gericht op wat eromheen ligt.

Thomas A. Kempis wordt een kenmerkend oriëntatiepunt in het gebied, dat zich naar alle kanten opent. De hoge toren heeft aan de voet een open, verwelkomende hoek: hier ligt de entree, op het punt waar het complex en de straat elkaar raken. Vanaf die hoek koppelt een transparante, groene tussenzone met bruggen de toren aan het laagbouwsegment, zodat beide delen één geheel vormen. Binnen zetten de collectieve leefgalerijen aan de zuidzijde die openheid voort. Verbreed tot verblijfsruimte zijn ze meer dan ontsluiting: hier komen bewoners elkaar dagelijks tegen.

De texturen, kleuren en materialen zijn afkomstig uit de directe omgeving en zorgen samen met de groene gevels voor een sterke verbinding tussen het gebouw en de buurt. Door het uitwassen van het steenslag in het beton krijgt het volume een robuuste, materiaaleigen textuur en kleur, met een spel van licht en schaduw dat gedurende de dag verandert. Het wooncomplex wordt met slim gestapelde prefab sandwichpanelen gebouwd, wat een duurzaam en beheersbaar bouwproces oplevert.